Ο Πάρης Βασιλικός στο Greekfighter.gr- Ένας ζωντανός θρύλος μιλά για όλους και για όλα (pics)

3163

Το όνομα του είναι συνυφασμένο με τις επιτυχίες και συνδεδεμένο με κατακτήσεις τίτλων και διεθνή καταξίωση σε μια περίοδο όπου το kick Boxing, ήταν στην πραγματικότητα ένα άγνωστο άθλημα στο ευρύ κοινό

Συνέντευξη στον Ανδρέα Κριτσωτάκη

Ο Πάρης Βασιλικός ανέβασε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου την Ελλάδα τέλη της δεκαετίας του 80 και στις αρχές του 90, τότε που  οι ελληνικές συμμετοχές σε παγκόσμιες οργανώσεις ήταν μηδαμινές.

basilikos (5)

Έγινε με τα κατορθώματα του ένας θρύλος, μπαίνοντας στο πάνθεον των μεγάλων αθλητών μαχητικών σπορ διαχρονικά. Με αφορμή την επίσκεψη του στο Ηράκλειο ο κ. Βασιλικός μιλά στο Greekfighter.gr και εκφράζει την άποψη του για το επίπεδο των αθλητών σήμερα, για τα ταλέντα που υπαρχουν στο χώρο. Ενώ μας αποκαλύπτει πως γνωρίστηκε με τον Κωστή Δαμαβολίτη, τον επιστήθιο φίλο του και ένας από τους πλέον καταξιωμένους δασκάλους και προπονητές, αλλά και τι σκεφτόταν όταν αντιμετώπιζε τους Jerome Le Banner και Ernesto Hoost!

Χαρακτηρίζεστε από τους λάτρεις των μαχητικών αθλημάτων ως ένας ζωντανός θρύλος. Που θεωρείτε ότι οφείλεται αυτό;

«Το βασικότερο ερέθισμα για αυτό τον χαρακτηρισμό, είναι η πορεία που πραγματοποίησα και μάλιστα στη δική μου εποχή. Πριν 15 χρόνια το kick box δεν ήταν τόσο διαδεδομένο στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο δεν υπήρχε η Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη του αθληματος. Οπότε πριν τον Μιχάλη Ζαμπίδη που είναι σαφώς ο αθλητής που πέρασε τα σύνορα και έκανε τεράστιες επιτυχίες για πολλά χρονια, είχα πατήσει εγώ στα διεθνή rings της Ευρώπης. Έφτασα μέχρι την Αμερική, την Αυστραλία, την Ιαπωνία. Τότε δεν υπήρχαν προοπτικές, υποδομές, δεν υπήρχαν αγώνες μέσα στην Ελλάδα. Ήταν ελάχιστοι οι αγώνες που μπορούσαν να με καλύψουν, δεν υπήρχαν άλλοι αθλητές για να κάνεις αγώνες εγχώριους και να προετοιμάζεσαι για κάποιο αγώνα στο εξωτερικό. Παρόλα αυτά, έπαιζα το 99% στο εξωτερικό. Έφτασα να παίζω στο Λας Βεγκας με τον μεγάλο Λε Μπανέρ. Πήρα πρόκριση για το Κ1 της Ιαπωνίας, αφού πρώτα κέρδισα το Ευρωπαικό Κ1 και εκεί αντιμετώπισα τον Ernesto Hoost. Αυτά συνέβησαν κοντά στο 2000 και ήταν πρωτόγνωρα για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτή η πορεία στα διεθνή rings ήταν λοιπον η αιτία γι’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς».

 

basilikos (3)

Πόσο δύσκολο είναι να είσαι πρωταθλητής σήμερα και πόσο δύσκολη ήταν η καταξίωση στα χρόνια τα δικά σας; Είναι ευκολότερα τα πράγματα σήμερα;

«Είναι ευκολότερα τώρα, αν εξαιρέσουμε βέβαια το οικονομικό κομμάτι στην χώρα μας λόγω κρίσης, που σημαίνει ότι δεν δίνονται ευκαιρίες για μεγάλες διοργανώσεις. Η καταξίωση σαφέστατα ήταν δυσκολότερη τότε. Έπαιζα με την ελληνική σημαία στην Ιαπωνία, την Ολλανδία, την Αυστραλία και το Λας Βέγκας και εκτός απο τους ανθρώπους που ασχολούνταν με το άθλημα δεν το γνώριζε κανείς άλλος. Δεν υπήρχε τηλεόραση, δεν υπήρχε προβολή. Τώρα καλώς ή κακώς ιδίως σαν αφορμή τον Μιχάλη Ζαμπίδη, μαθαίνονται τα πάντα. Τότε δεν υπήρχε ούτε facebook, ούτε το διαδίκτυο. Το ήξεραν μόνο οι άνθρωποι ασχολούνταν με το άθλημα».

Υπαρχει τα τελευταία χρόνια μεγάλη άνοδος στην προτίμηση των Ελλήνων για τα μαχητικά αθλήματα. Υπαρχει όμως νέος Πάρης Βασιλικός;

«Ταλέντα υπάρχουν σίγουρα, με γνώσεις και δυνατότητες. Στην εποχή μου ήταν 2-3 δάσκαλοι που γνώριζαν και μπορούσαν να βοηθήσουν στο kick box. Τώρα υπάρχουν δεκάδες παιδιά που όχι μόνο έχουν αποκτήσει γνώσεις, αλλά και παλιοί αθλητές και μη. Το άθλημα είναι τόσο δημοφιλές πια και παντού το επίπεδο ανεβαίνει. Για να χαρακτηρίσω κάποιον νέο Βασιλικό όμως, δεν μπαίνω στην διαδικασία. Δεν εννοώ οτι δεν βλέπω κάποιον νέο Βασιλικό, υπάρχουν κάποιοι. Απλά δεν μπαίνω στην διαδικασία να κρίνω και να πω κάτι. Υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά ταλαντούχα. Απλά πιστεύω οτι στην δικιά μου εποχή ήταν σίγουρα δύσκολο να βγεις εκτός συνόρων.

Εδώ θα ήθελα να πω πως ο άνθρωπος που με βοήθησε να βγω απο τα σύνορα της Ελλάδας ήταν ο Κώστας Αργυριάδης ο οποίος με βοήθησε να βγω εκτός συνόρων. Όπου πήγαινε έλεγε οτι «Είναι ένας Έλληνας, βαρύς αθλητής και θα σας αρέσει. Είναι τεχνικά σε υψηλό επίπεδο» και τον δικαίωσα σε αυτό. Αυτή ήταν η αφορμή που μου άνοιξαν οι πόρτες».

Σχετικά με τους θρυλικούς αγώνες με τον Χούστ και Λε Μπανέρ. Τι σκεφτόσασταν μπαίνοντας στο ring;

«Το βασικότερο και θετικό στοιχείο που είχαν σαν αθλητής είναι είχα μια τρομερή ψυχραιμία και ηρεμία όταν έπαιζα αγώνα. Και στις δύο περιπτώσεις αυτών των δύο μεγάλων αθλητών το πρώτο που σκεφτόμουν ήταν να παίξω χωρίς κανένα άγχος. ‘Αυτοί είναι οι κορυφαίοι στον κόσμο και εσύ είσαι ένας αθλητής της σειράς σου’, έλεγα. Άρα το μόνο που δεν μπορούσα να έχω είναι άγχος. Αντίθετα όταν έπαιζα στην Ελλάδα για τίτλους Ευρώπης που πάλι μπορεί να έπαιζα με έναν καταξιωμένο αθλητή – αλλά για τα ελληνικά δεδομένα εγώ ήμουν το φαβορί- είχα άγχος. Όταν πας ομως στην Αμερική και την Ιαπωνία και παίζεις με τους θρύλους του αθλήματος και εσύ πρώτη φορά εχεις πατήσει εκεί και δεν έχουν ξανακούσει το όνομα σου, δεν νιώθεις καμία πίεση και κανένα άγχος. Σκεφτόμουν ότι θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Τουλάχιστον να έχω εναν αξιοπρεπή αγώνα».

basilikos (1)

Θα ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για την αιτία που έρχεστε στο Ηράκλειο, τον Κωστή Δαμαβολίτη

« Ο Κώστας Δαμαβολίτης είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε μένα και την Κρήτη. Στο πρόσωπο του Κώστα, με αφορμή βέβαια τον δάσκαλο του, τον Θανάση Βουλγαρίδη, που να σημειώσω οτι θεωρούνταν απο τους πρώτους μου δασκάλους, βρήκα έναν καλό φίλο.

Ο Θανάσης ήταν η αιτία που βρεθήκαμε με τον Κώστα, το 2008 σε ένα Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας οταν κατέβασα μια ομάδα στο Ηράκλειο. Είχαμε σκοπό να βρεθούμε με τον Θανάση Βουλγαρίδη, για να μιλήσουμε για όλες τις ενέργειες του… Και έφερε μαζί του τον Κώστα Δαμαβολίτη. Εκεί συστηθήκαμε και απο τότε μπορώ να πω ότι η λέξη «φίλος» είναι μικρή. «Δέσαμε» στα πάντα.

Την επόμενη χρονιά ήρθα στην Κρήτη για διακοπές με την οικογένεια μου, εξαιτίας του Κώστα, και εκεί τον γνώρισα ακόμη καλύτερα. Πήγαμε στο γυμναστήριο, κάναμε ένα μικρό σεμινάριο, μοιραστήκαμε 5 πράγματα μεταξύ μας, και απο τότε είναι ένας αδερφικός φίλος. Είναι ένας τρομερός άνθρωπος και η εκτίμηση μου είναι απεριόριστη γι’ αυτόν. Έχει συμβάλλει τα μέγιστα για το άθλημα. Όταν τον γνώρισα είδα το ενδιαφέρον που έτρεφε για το άθλημα, το οποίο προσπαθεί και έχει καταφέρει να το ανεβάσει επίπεδο. «Πονάει» το άθλημα και ασχολείται για αυτό το γυμναστήριο του και οι αθλητές του θα προχωρήσουν ακόμη πιο ψηλά».

 

basilikos (4)

Δεν έχετε ανεβεί μαζί στον ρινγκ σαν αντίπαλοι, σωστά;

«Ειχαμε κάνει προπονήσεις μαζί στην Αθήνα στον δάσκαλο τον Μάλλιο, αλλά εγώ δεν το θυμόμουν. Ετσι φιλικά , σπάνια κάνουμε μεταξύ μας , αλλά σε ring δεν υπήρχε λόγος και δεν προέκυψε ποτέ. Έπειτα όταν τον γνώρισα είχα αποσυρθεί ήδη μια πενταετία. Για κάποιο αγώνα με φιλανθρωπικό σκοπό, μπορούμε να το κάνουμε ανα πάσα ώρα και στιγμή. Η κυριότερη αιτία που έρχομαι στην Κρήτη επαναλαμβάνω είναι ο Κώστας».
Οι Ηρακλειώτες αγαπούν τα μαχητικά σπορ; Σε τι επίπεδο είμαστε εδώ στην Κρήτη;

«Έχω δει αθλητές του Κώστα να παίζουν στην Αθήνα, σε διοργανώσεις του μαθητή μου, Κώστα Αθανασόπουλου, και έχω δει ότι έχουν μια πραγματικά τρομερή εικόνα και εξαιρετική παρουσία. Παιδιά για πυγμαχία και kick box. Το δείγμα που βλέπω ειναι θετικό. Οταν υπάρχουν άνθρωποι που αγαπάνε και γνωρίζουν τον χώρο και το άθλημα, σαφέστατα θα βγουν έτσι και οι αθλητές και πολύ περισσότερο όταν αυτοι οι ανθρωποι γνωρίζουν το άθλημα και το αγαπάνε είναιι και τρομεροί σαν άνθρωποι και σαν χαρακτήρες».